Pobierz DARMOWY plan treningowy TABATA KILLER! Schudnij, popraw kodnycję i zacznij się regularnie ruszać! >> Więcej

Dziękujemy za zapisanie do Newslettera

Podany adres e-mail znajduje się już w bazie danych

Jakie są pierwsze objawy anoreksji?
Pamiętaj, że im wcześniej zareagujesz tym prościej będzie wyjść z choroby.

Pierwsze objawy anoreksji – jak rozpoznać chorobę?

Anoreksja, czyli inaczej jadłowstręt psychiczny, nie jest wcale tak rzadkim problemem, jak się wydaje. Często kojarzy nam się z fanaberią zbuntowanych nastolatek lub ekscentrycznych i nadmiernie skupionych na wyglądzie celebrytek, jednak w rzeczywistości to dość często występująca choroba, która stanowi bardzo poważne zagrożenie nie tylko dla zdrowia, ale także życia cierpiących na nią osób.

Czym jest anoreksja – poznaj najważniejsze fakty

Najprościej mówiąc anoreksja to zaburzenie odżywiania charakteryzujące się nienormalnie niską masą ciała, intensywnym lękiem przed przytyciem i zaburzonym postrzeganiem wagi. Ogólnie polega ona na tym, że osoba chora odczuwa silny lęk przed przybraniem na wadze i konsekwentnie zmierza do osiągnięcia jak najmniejszej masy ciała.

Nazwa pochodzi od greckich słów an (pozbawianie, brak) oraz oresis (apetyt) i określa brak łaknienia. Dość często błędnie łączy się anoreksję z brakiem apetytu, bowiem prawda jest taka, że osoba chora odczuwa głód, ale odmawia jedzenia z obawy przed zwiększeniem wagi. Wynika to z zaburzonego postrzegania własnego ciała i przekonania, że ma nadwagę lub jest otyła.

Wyróżnia się dwa rodzaje anoreksji:

  • typ restrykcyjny – charakteryzuje się uratą masy ciała i stałym ograniczeniem podaży kalorii poprzez głodzenie się,
  • typ bulimiczny (żarłoczno-wydalający)- charakteryzuje się napadami niekontrolowanego objadania się, a następnie indukowania wymiotów czy stosowania środków przeczyszczających.

Szacuje się, że w państwach zachodu na anoreksję cierpi od 0,9 do 4,3 % kobiet oraz od 0,2 do 0,3 % mężczyzn. Te wskaźniki stale rosną. Zdecydowanie częściej występuje ona u rasy białej, szczególnie w fazie dojrzewania.

Anoreksja – wczesne objawy

Pierwsze objawy jadłowstrętu pojawiają się jeszcze przed rozwinięciem pełnoobjawowej anoreksji – chorzy nadmiernie koncentrują się na obrazie własnego ciała, jego wymiarach i niezadowoleniu z własnego wyglądu. Można powiedzieć, że zwykle początkiem anoreksji jest po prostu odchudzanie.

Na początku anoreksja pozostaje niezauważona przez otoczenie, a osoba na nią cierpiąca nie postrzega siebie jako chorej. Problemy pojawią się, gdy masa ciała zaczyna być zbyt niska, a osoba chora nadal odmawia przyjmowania pokarmów w większej ilości.

Wśród różnego rodzaju objawów świadczących o rozwijającej się anoreksji, czy też wysokim ryzyku zachorowania, znajdują się między innymi:

  • lęk przed przytyciem i otyłością, przejawiający się między innymi nadmierną koncentracją na utrzymywaniu „właściwej” masy ciała i nadmiernym zainteresowaniem tematyką odżywiania,
  • zaburzony obraz własnego ciała i niezadowolenie ze swojego wyglądu (przekonanie, że jest się za grubym),
  • wskaźnik BMI poniżej 17,5 świadczący o niedożywieniu; jeżeli BMI spadnie poniżej 13 konieczna jest już hospitalizacja chorego,
  • stosowanie restrykcyjnych diet, zmniejszanie porcji jedzenia, jedzenie w odosobnieniu,
  • wyczerpujące ćwiczenia fizyczne,
  • wymioty,
  • stosowanie środków przeczyszczających i moczopędnych,
  • stosowanie leków tłumiących łaknienie,
  • rozdrażnienie i apatia,
  • występowanie niepokojących objawów somatycznych (zaburzenia hormonalne i metaboliczne, na przykład zatrzymanie menstruacji).

Anoreksja – przyczyny

Jednoznaczna przyczyna anoreksji nie jest poznana. Podobnie, jak w przypadku wielu chorób, jest to połączenie czynników biologicznych (predyspozycje genetyczne), jak też poza biologicznych – psychologicznych, społecznych i kulturowych.

Dr hab. Katarzyna Kucharska, psychiatra z Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie tłumaczy – istnieje kilka genów warunkujących cechy związane ze skłonnością do przybierania bądź tracenia na wadze. Geny te, w połączeniu z właściwymi dla zaburzeń odżywiania cechami osobowości, tworzą kombinację predysponującą daną osobę do wystąpienia choroby.

Wśród czynników biorących udział w wykształceniu się choroby wyróżniamy:

  • Wrodzone predyspozycje psychologiczne. Zauważono, że anoreksja częściej dotyka osób przejawiających skłonności do zachowań obsesyjno-kompulsywnych lub nadmiernego przywiązywania uwagi do wyglądu. Osoby popadające w anoreksję często są perfekcjonistami w różnych dziedzinach swojego życia, charakteryzują się wysoką inteligencją, a ich działaniom często towarzyszy lęk przed niepowodzeniem. Mają zaniżoną samoocenę, bywają lękliwe, napięte emocjonalnie, podejrzliwe i nieufne. Cechuje je negatywna postawa wobec siebie, nadwrażliwość na krytykę i poczucie beznadziejności.
  • Czynniki biologiczne. U osób z anoreksją zaobserwowano duże nieprawidłowości w funkcjonowaniu mózgu. Przede wszystkim występuje obniżony poziom neuroprzekaźników, jak dopamina i noradrenalina, odpowiedzialnych między innymi za odczuwanie przyjemności. Dodatkowo niedobór cynku skutkuje obniżeniem się apetytu. Nie wiadomo jednak na ile te zmiany są przyczynami anoreksji, a na ile są skutkiem niedożywienia wywołanego jadłowstrętem. Ponadto zakłada się, że anoreksja może mieć podłoże genetyczne.
  • Czynniki środowiskowe i kulturowe. Czynniki środowiskowe to przede wszystkim sytuacja rodzinna – od zaburzeń psychicznych występujących w rodzinie, przez relacje panujące między jej członkami, aż do nadmiernej kontroli i nadopiekuńczości. Natomiast wśród czynników kulturowych wymienia się przede wszystkim powszechny kult piękna i szczupłej sylwetki promowany w środkach masowego przekazu oraz utrwalanie stereotypu, że tylko osoby o najmniejszym rozmiarze ubrań mogą mieć powodzenie w życiu.

Anoreksja – leczenie

Podstawową metodą leczenia anoreksji jest psychoterapia. Wyróżniamy tutaj terapię indywidualną (różne metody/nurty leczenia) oraz rodzinną (systemową), do której kwalifikuje się nie tylko osoba chora na anoreksję, ale także jej najbliżsi. W długotrwałym procesie leczenia pomocne są też formalne i nieformalne grupy wsparcia. W cięższych przypadkach, gdy wyniszczenie organizmy jest naprawdę poważne , wskazana lub konieczna jest hospitalizacja i wielokierunkowe leczenie internistyczne.

Generalnie – podobnie jak w przypadku otyłości i innych zaburzeń odżywiania – w skutecznym leczeniu anoreksji najlepiej sprawdza się kompleksowe i wielodyscyplinarne podejście, gdzie zespół terapeutyczny powinien składać się nie tylko z lekarzy (psychiatra, internista, gastrolog, czy pediatra), ale także psychologa, dietetyka czy fizjoterapeuty.

Istnieje szereg ośrodków, gdzie propagowane jest właśnie holistyczne podejście do leczenia anoreksji, na przykład Otulenie z Warszawy (https://otulenie.pl/), do których dobrowolnie można zgłaszać się po pomoc. Poza tradycyjną psychoterapią, oferują one na przykład zajęcia artystyczne, dogoterapię, jogę, pracę z oddechem i różne metody relaksacyjne, warsztaty pracy oraz wiele, wiele innych.

Artykuł przygotowany przy współpracy z partnerem

Oceń artykuł
[Głosów: 1 Średnia: 5]

Tabata Killer!

Pobierz plan treningowy TABATA KILLER na 30 dni!

Zacznij regularnie ćwiczyć, schudnij i zadbaj o super kondycję!

Więcej informacji

Dziękujemy za zapisanie do Newslettera

Podany adres e-mail znajduje się już w bazie danych

Check Also

Po co trenujesz?

Czy potrafisz odpowiedzieć na pytanie… po co ćwiczysz i trenujesz?

Zastanów się przez chwilę, po co ćwiczysz? Masz jakiś konkretny cel? A może ćwiczysz bo …

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments

Test #001

Dołącz do wyzwania deski!

Wypełnij formularz i pobierz plan na swój adres e-mail

Pobierz plan TABATA KILLER! 

Wypełnij formularz i pobierz plan na swój adres e-mail